Co kryje się pod pojęciem medycyna nuklearna?

Medycyna nuklearna – gałąź medycyny zajmująca się leczeniem i diagnozowaniem chorób przy użyciu izotopów promieniotwórczych, zajmuje się głównie fizjologią ciała, organów, i chorób. Metody medycyny nuklearnej wykorzystywane są między innymi w onkologii, w leczeniu niektórych typów nowotworów , a oprócz tego jako zabiegi paliatywne, mające na celu zmniejszenie dolegliwości bólowych, związanych z występowaniem rozsianego procesu nowotworowego (np. przerzuty do kości). Stosowane są również w celu umieszczenia konwersji, niewidocznych przy użyciu innych środków. Medycyna nuklearna stosowana jest także jako narzędzie w diagnostyce i leczeniu chorób, na przykład. endokrynologicznych (głównie chorób tarczycy). Wykorzystanie tej techniki umożliwia zróżnicowanie między „zimnymi” i „ciepłymi” guzami. Możliwością obrazowania stosowaną w medycynie nuklearnej jest scyntygrafia. Zaletą tej technologie jest, poza uwidacznianiem struktury, również dodatkowa możliwość badania zadań czynnościowej danego organu. A dodatkowo ta gałąź medycyny para się diagnostyką in vitro, czyli oznaczaniem poziomu substancji we krwi metodami radioimmunologicznymi, przy pomocy znaczników izotopowych (przykładowo w celu sprecyzowania poziomu niektórych hormonów). Podstawowym radionuklidem stosowanym w metodach diagnostycznych medycyny nuklearnej jest technet. Terapeutyczne wykorzystanie substancji promieniotwórczych tyczy się głównie chorób nowotworowych tarczycy, gdzie od wielu lat wykorzystuje się jeden z syntetycznych izotopów jodu. Szczególna uwaga powinno się się metodom terapii nowotworowej będącym kombinacją chemoterapii i radioimmunoterapii (z zastosowaniem znakowanych monoklonalnych przeciwciał) m.in. w chorobie Hodgkina (Zevalin).

Możliwość komentowania jest wyłączona.